Οταν δεις αυτά τα σημάδια πρέπει να πας σε ψυχολόγο! | ΣΧΕΣΕΙΣ

Οταν δεις αυτά τα σημάδια πρέπει να πας σε ψυχολόγο και μην το αμελήσεις γιατί η ψυχική υγεία είναι πολύ σημαντική!

Πόσες φορές έχεις ακούσει κάποιον να αναρωτιέται "εγώ γιατί δεν μπορώ να βρω κάποιον;" Ή μια πολυάσχολη μαμά να λέει απεγνωσμένα "δεν αντέχω άλλο!"

Όλοι σε κάποια στιγμή της ζωής μας έχουμε αισθανθεί ότι κάτι δεν πάει καλά, χωρίς όμως να μπορούμε να προσδιορίσουμε τι ακριβώς. Και τότε σκεφτόμαστε "μήπως να πάω να μιλήσω σε κάποιον ειδικό;" Ίσως να χρειάζεται, ίσως και όχι, μιας και η επίσκεψη στο ψυχολόγο ή στο ψυχοθεραπευτή δεν είναι η μόνη λύση. Αυτό που κάνει ο ειδικός είναι να μας βοηθήσει να δούμε βαθιά μέσα μας και να κάνουμε μια συζήτηση με τον εαυτό μας σε ένα πλαίσιο όπου αισθανόμαστε προστατευμένες. Αν λοιπόν μπορούμε με ειλικρίνεια να κάνουμε αυτού του είδους την ενδοσκόπηση, τότε μπορούμε να βρούμε τις λύσεις και μόνες μας.

Αν όμως κάποια στιγμή αισθανόμαστε λίγο πιο αδύναμες ή έχουμε ανάγκη να μιλήσουμε για το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε, τότε ένας ψυχολόγος μπορεί να μας βοηθήσει. Πώς; Με το να μας "ανοίγει" τα μάτια για να βλέπουμε άλλες εναλλακτικές, εκεί που πιστεύαμε ότι δεν υπάρχουν. Έτσι, συζητώντας, αποκτώντας γνώση του εαυτού μας και απαντώντας στα βασικά "‘γιατί" που μας ταλαιπωρούν, η δυσφορία και η στενοχώρια ξεκινά να οπισθοχωρεί και να δίνει χώρο στην ελευθερία, την αυτοπεποίθηση και την εμπιστοσύνη.

Και επειδή ίσως όλα αυτά ακούγονται κάπως γενικά, η απάντηση στο αν χρειάζεται να επισκεφτείς κάποιον ψυχολόγο εξαρτάται από 4 παράγοντες:

Α) Πόσο καιρό αισθάνεσαι έτσι;

Αν έχουν περάσει πάνω από 3-4 μήνες που βιώνεις κάποιο αδιέξοδο, τότε ίσως είναι μια καλή ιδέα να συζητήσεις αυτά που σε προβληματίζουν με κάποιο ειδικό.

Β) Έχει επηρεαστεί η υγεία σου από αυτά που αισθάνεσαι ή σκέφτεσαι;

Συναπτές έρευνες έχουν αποδείξει την άμεση σχέση του νου, της ψυχής και του σώματος καθώς το ένα επηρεάζει το άλλο. Τα λεγόμενα ‘ψυχοσωματικά’ συμπτώματα είναι ακριβώς εκείνες οι παθήσεις του σώματος που δεν έχουν οργανικά αίτια. Έτσι λοιπόν, αν έχεις πόνους στη μέση ή στα γόνατα, έντονους πονοκεφάλους, στομαχικές ή εντερικές διαταραχές χωρίς να υπάρχει κάποια οργανική αιτιολογία, τότε το σώμα σου σε προειδοποιεί πως ‘ο νους (ή η καρδιά) πάσχει’.

Γ) Έχεις αναπτύξει καινούριες επιβλαβείς συνήθειες που σε βοηθάνε να "ξεφεύγεις"

Όλοι οι άνθρωποι αναπτύσσουμε μηχανισμούς άμυνας για να αντιμετωπίσουμε το άγχος και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Εκείνο που θα πρέπει να σε ‘ανησυχήσει’ είναι αν έχεις αναπτύξει καινούριες συνήθειες που δεν σε ωφελούν όπως για παράδειγμα υπερβολική κατανάλωση φαγητού ή ποτού, αν ξεκίνησες το κάπνισμα ή αν έχεις εθιστεί σε ο,τιδήποτε σου κάνει κακό.

Δ) Έχει συμβεί κάτι το οποίο να μην μπορείς να διαχειριστείς;

Αντικειμενικά, κάποια γεγονότα μας δημιουργούν πολύ στρες. Γενικά όμως ο άνθρωπος είναι έτσι δομημένος ώστε να τα αντέχει και να μπορεί να συνεχίζει. Αν όμως έχει συμβεί κάτι πολύ δύσκολο, όπως για παράδειγμα ο θάνατος αγαπημένου προσώπου, η διάγνωση μιας σοβαρής ασθένειας ή ένας χωρισμός, τότε είναι πιθανό να μην μπορούμε να τα διαχειριστούμε. Τότε ένας ψυχολόγος μπορεί να μας συμβουλεύσει και να μας στηρίξει.

Ακόμα και αν πολλοί λένε πως "για να πας σε ψυχολόγο σημαίνει πως έχεις πρόβλημα", να θυμάστε ότι το να ξέρουμε τα όριά μας, τα θέλω μας και τα δύσκολα κομμάτια του εαυτού μας, είναι ένδειξη ωριμότητας και δύναμης, και όχι αδυναμίας. Εν τέλει, αυτό που θέλουμε όλοι είναι να είμαστε υγιείς, ισορροπημένοι σωματικά και ψυχικά, χωρίς τη χρήση φαρμάκων. Για αυτό ένας ψυχολόγος μπορεί να μας βοηθήσει να έχουμε καλύτερη σχέση με τον εαυτό μας και με τους ανθρώπους γύρω μας.

Ladylike  – Μυρτώ Μπεχράκη, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Το διαβάσαμε εδώ

Μάθε πως πρέπει να χειριστείς ένα επιθετικό προς εσένα άτομο! | ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

Μάθε πως πρέπει να χειριστείς ένα επιθετικό προς εσένα άτομο, γιατί όλο και κάποιο καθαρματάκι θα βρίσκεται πίσω από την πλάτη σου!

Στο επαγγελματικό, οικογενειακό και κοινωνικό μας περιβάλλον συχνά ερχόμαστε σε επαφή με άτομα, που φέρονται επιθετικά και υπονομεύουν τη συγκινησιακή μας ισορροπία.

Συνήθως τους αφήνουμε να κάνουν ότι θέλουν, επειδή είναι πιο εύκολο από το να έρθουμε σε αντιπαράθεση μαζί τους. Συχνά αρκούν μερικές μόνο επιθέσεις για να επιβληθούν και να διατηρήσουν τον έλεγχο.

Αν στην καθημερινότητα σας έχετε να κάνετε με ένα επιθετικό άτομο:

- Αν τον αγνοήσετε είναι σαν να εγκρίνετε τη συμπεριφορά του. Ούτε μπορείτε να απαλλαγείτε με τη βία. Το πρωτόγονο μυαλό σας μπορεί να «ουρλιάζει» να αντεπιτεθείτε ή να το βάλετε στα πόδια, όμως η πιο αποτελεσματική τακτική είναι να παραμείνετε σε επαφή με το λογικό μέρος του εγκεφάλου σας. Έτσι θα σας βλάψει λιγότερο και μπορεί να ηρεμήσει κι εκείνος και να συζητήσετε λογικά το θέμα. Ίσως πάλι όχι. Να νιώσετε τυχερός αν φύγει και πάει να ξεσπάσει κάπου αλλού. Αν ο στόχος σας είναι να τον συγκρατήσετε, πρέπει πρώτα να συγκρατήσετε τον εαυτό σας.

- Δεν είναι και πολύ εύκολο να σκεφθείτε την ώρα που σας επιτίθενται. Διατηρείστε την αυτοκυριαρχία σας. Κρατείστε την αναπνοή σας βαθιά και ελεγχόμενη. Μη φοβάστε να μείνετε σιωπηλός για να ανακτήσετε τον έλεγχο. Μείνετε ατάραχος και εξοικονομήστε χρόνο για να σκεφτείτε και να επιβραδύνετε την επιθετική αλληλεπίδραση.

- Προσπαθήστε με ερωτήσεις να επιβεβαιώσετε, αν έχετε καλή αντίληψη της κατάστασης. Ενθαρρύνετε τον άλλο να μιλήσει για τα συναισθήματα που προκαλούν την εχθρική του συμπεριφορά.

- Ακούστε τον με ενσυναίσθηση για να του δείξετε ότι κατανοείτε, σέβεστε και παίρνετε σοβαρά τα λόγια του. Προσπαθήστε να μπείτε στη θέση του. Αναγνωρίστε τα κίνητρα του, σαν μέσο καταστολής της δικής σας αντίδρασης:

1. Γιατί συμπεριφέρεται έτσι; Είστε εσείς η αιτία, ή μήπως το πρόβλημα είναι γενικότερο;

2. Είναι μεμονωμένο επεισόδιο ή προηγήθηκαν παρόμοια περιστατικά με το ίδιο πρόσωπο;

3. Τι επίδραση έχει πάνω σας η συμπεριφορά του;

- Αναγνωρίστε τα προσωπικά σας συναισθήματα.

1. Νιώθετε θυμωμένος; Αν ναι, είναι δικαιολογημένο; Μήπως είστε επιθετικός; Νιώθετε να έχετε τον έλεγχο ή σας υπερβαίνει;

2. Είστε αντικειμενικός με την κατάσταση; Μήπως βγάζετε βεβιασμένα συμπεράσματα; Ελέγξετε τον εαυτό σας για προκατάληψη ή για παράλογες πεποιθήσεις.

-Αντιμετωπίστε την κατάσταση αντικειμενικά – μην το παίρνετε προσωπικά. Διαχωρίστε το πρόσωπο από το γεγονός. Δεν πρόκειται για σύγκρουση προσώπων, αλλά για σύγκρουση καταστάσεων.

- Διευκρινίστε τις ανακρίβειες. Η επιθετική συμπεριφορά συχνά έχει τη ρίζα της σε παρανοήσεις.

- Εξηγείστε του, πώς αντιλαμβάνεστε τη συμπεριφορά του και πώς επηρεάζει τις ενέργειες σας. Αποφύγετε τις αντιρρήσεις, προκαλούν συσπείρωση και λογομαχία. Εκφράστε τα συναισθήματα σας με ευθύ θετικό τρόπο και ζητείστε να το συζητήσετε. Όταν έχετε ανάμικτα συναισθήματα να δίνετε προβάδισμα στα θετικά. Στην περίπτωση όμως που σας είναι άγνωστος, υποστηρίξτε απλά τα δικαιώματα σας, χωρίς να εκφράσετε συναισθήματα.

- Συζητείστε την άμεση πλευρά του προβλήματος. Αποφύγετε όσο μπορείτε το δεύτερο πρόσωπο και χρησιμοποιείστε το πρώτο. Αποφύγετε να μιλάτε δογματικά, μιλήστε υποκειμενικά. Μην κάνετε κατηγορηματικές δηλώσεις και αποφύγετε να προτείνετε λύσεις.

- Κρατείστε τη φωνή σας απαλή, μπορεί να τον κάνει να σταματήσει τις φωνές. Ζητείστε να μιλάει πιο αργά για να καταλαβαίνετε τι λέει. Μειώνοντας την ταχύτητα, μειώνεται αυτόματα και η ένταση της φωνής και συχνά υπακούει ασυναίσθητα. Αν δεν λέτε τίποτα, αναγκάζεται να σταματήσει και να ρωτήσει αν τον παρακολουθείτε.

- Χρησιμοποιείστε ανάλογη γλώσσα σώματος. Ενισχύει τη λεκτική επικοινωνία – μην την υπονομεύσετε.

- Αποφύγετε μια κατά μέτωπο επίθεση. Η επιθετικότητα γεννά επιθετικότητα.

- Μην βιάζεστε. Δώστε χρόνο να εκτονωθεί η ένταση. Μην του υποδεικνύετε να ηρεμήσει, τον εκνευρίζετε. Αφήστε τον να εκτονωθεί. Αν δεν τροφοδοτείται από την αντίδραση σας θα εξαντληθεί.

- Μην παρασύρεστε από τη φυσική σας παρόρμηση να δώσετε εξηγήσεις, να γίνετε αμυντικοί ή να αποδείξετε ποιος είστε. Είναι μια έμμεση μορφή αντεπίθεσης ή φυγής. Εξ άλλου δεν έχει καμία σημασία αν οι εξηγήσεις σας είναι ειλικρινείς και λογικές. Θα τις εκλάβει σαν πρόκληση.

- Ζητείστε του λίγο χρόνο για να σκεφτείτε, δίνοντας το μήνυμα ότι παίρνετε το θέμα σοβαρά και θέλετε να το χειριστείτε σωστά. Αυτό που θέλει είναι καυγάς και όχι λογική συζήτηση και προσπαθεί να βρει τρόπο να σας κάνει να αντιδράσετε παρορμητικά. Το να ζητήσετε λίγο χρόνο να σκεφτείτε είναι απροσδόκητο, και ίσως καταφέρει να σταματήσει την αντιπαράθεση εκεί. Όπως και να ‘χει, θα κερδίσετε λίγο χρόνο να σκεφτείτε με την ησυχία σας πριν αντιδράσετε.

- Σκεφθείτε τι μπορεί να ακολουθήσει στη συνέχεια. Σκεφθείτε τι θα προτιμούσατε εσείς να συμβεί και τι θα θέλατε να κερδίσετε από την κατάσταση. Απορρίψτε την πιθανότητα να τον κάνετε να υποχωρήσει και να παραδεχτεί ότι έχετε δίκιο. Δεν γίνεται να έχετε δίκιο και να είστε ταυτόχρονα αποτελεσματικός. Εξετάστε τις εναλλακτικές σας σε ότι αφορά συμπεριφορά ή ενέργειες. Έχετε όλες τις πληροφορίες; Αποφασίστε τι θα κάνετε. Θα αγνοήσετε την κατάσταση ή θα αντιδράσετε;

- Αν η επιθετική του συμπεριφορά συνεχίζεται, απεμπλακείτε τελείως. Κρατείστε συναισθηματική απόσταση. Αγνοείστε τα νευρικά του ξεσπάσματα. Η προσδοκία του είναι να τα αντιμετωπίσετε σαν απειλή, γι αυτό ενεργείστε απροσδόκητα.

- Ρωτήστε «τι θα ήθελες να κάνω;» Αυτή η απλή ερώτηση τον σταματάει αποτελεσματικά. Συνήθως δεν ξέρει ή δεν θέλει να παραδεχτεί τι θέλει από σας. Αυτό που θέλει είναι να σταθείτε και να τον ακούσετε να σας φωνάζει και να μην του χαλάσετε τη μέθη της οργής, αλλά θα φανεί ανόητο αν αναγκαστεί να το παραδεχτεί. Έτσι θα αναγκαστεί να σταματήσει και να σκεφτεί. Αυτό πολλές φορές είναι αρκετό για να επικοινωνήσει με ένα πιο λογικό μέρος του εγκεφάλου του και να αναγκαστεί να ζητήσει κάτι πιο αποδεκτό. Δώστε το και εξαφανιστείτε χωρίς απώλειες.

- Μην τον αποφεύγετε μετά το περιστατικό.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Χρήστου Βονδικάκη “ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ & ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ”

antikleidi.com

Το διαβάσαμε εδώ

Οι 15 σοφές αλήθειες που μάθαμε από τον Winnie το αρκουδάκι!

Από τον Winnie το αρκουδάκι ακούσαμε πολλές σοφές κουβέντες και παρόλο που προκαλεί εντύπωση είναι γεγονός ότι από ένα παιδικό μπορεί να μεταδοθούν σωστά μηνύματα!

Διαβάζοντας θα καταλάβετε ακριβώς τι εννοούμε. Ίσως τελικά ο Winnie να μεταδίδει πιο σωστά μηνύματα από κάποιους αδιάφορους γονείς! 

1) Γουρουνάκι: πως μπορούμε να συλλαβίσουμε την αγάπη?

    Γουίνι: δεν την συλλαβίζεις...την  νιώθεις!!!

2) Τα ποτάμια το ξέρουν: δεν υπάρχει βιασύνη.θα φτάσουμε εκεί μια μέρα!

3) Τα πράγματα που με κάνουν διαφορετικό είναι τα πράγματα που κάνουν έμενα!

4) Αν θες να φτάσεις 100 χρονών εγώ θέλω να φτάσω 100 -1 έτσι ώστε να  μην χρειαστεί να ζήσω ποτέ χωρίς εσένα.

5) Νομίζω ότι ονειρευόμαστε ώστε να μην είμαστε χώρια για τόσο πολύ. Αν είμαστε ο ένας στα όνειρα του άλλου μπορούμε πάντα να είμαστε μαζί!

6)Δε μπορείς να μείνεις στη γωνία σου στο δάσος περιμένοντας τους άλλους να έρθουν σε εσένα .Πρέπει εσύ να πας σε αυτούς μερικές φορές

7)Υποσχέσου μου ότι ποτέ δε θα με ξεχάσεις γιατί άμα το κάνεις δε θα φύγω ποτέ

8)Λίγο ενδιαφέρον και λίγη σκέψη για τους άλλους κάνει όλη τη διαφορά

9)Κάτι φορές τα μικρότερα πράγματα πιάνουν περισσότερο στη καρδιά σου

10) Μια μέρα χωρίς φίλους είναι σαν ένα βάζο χωρίς ούτε μια σταγόνα μέλι μέσα

11) Αν έρθει μια μέρα που δε θα μπορούμε να είμαστε μαζί κράτα με μες στην καρδία σου.Θα μείνω εκεί για πάντα

12) Παλιότερα πίστευα στο πάντα....αλλά το πάντα είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό

13)Αγάπη είναι να κάνεις μερικά βήματα πίσω,μπορεί και παραπάνω...για να δώσεις χώρο στην ευτυχία κάποιου που αγαπάς

14) Μια μέρα που περνάω μαζί σου είναι η αγαπημένη μου μέρα .Οπότε σήμερα είναι η αγαπημένη μου μέρα

15) Πόσο τυχερός είμαι που έχω κάτι που κάνει το αντίο τόσο δύσκολο

Είναι μύθος ή αλήθεια η μονογαμία των ζώων;

Μονογαμία παρατηρείται σε μόλις πάνω από το ένα τέταρτο των πρωτευόντων και περίπου 3-5% των θηλαστικών, δείχνουν οι μελέτες. 

Το πώς εξελίχθηκε σε ανθρώπους εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο έντονου διαλόγου μεταξύ επιστημόνων.

 

Τα θηλυκά, με εκτεταμένες περιόδους κύησης και με περιορισμένους φυσικούς πόρους, μπορούν να γεννούν υγιείς απογόνους μόνο ανά περιόδους. Τέτοιος βιολογικός περιορισμός δεν υπάρχει για τα αρσενικά, τα οποία μπορούν θεωρητικά, “να σπείρουν τον σπόρο τους”, όσο και όποτε επιθυμούν. Ίσως αυτό είναι μια εξήγηση για το γιατί “μεταξύ όλων των ειδών η μονογαμία είναι σπάνια και η μονογαμία χωρίς εξαπάτηση ακόμα σπανιότερη”.

 

Ωστόσο, υπάρχουν μερικά είδη άγριας ζωής, τα οποία παραμένουν πιστά στους παρτενέρ τους εφ’ όρου ζωής.

 

Το είδος πυθικού γίββωνας είναι ο στενότερος συγγενής του ανθρώπου που ζευγαρώνει μονογαμικά. Τα ζευγάρια έχουν εξαιρετικά ισχυρούς δεσμούς και εμφανίζουν χαμηλό επίπεδο σεξουαλικού διμορφισμού. Περνούν το χρόνο προσέχοντας ο ένας τον άλλον και, κυριολεκτικά, κάνοντας παρέα μαζί στα δέντρα.

 

Όμως, πιο πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι οι ενώσεις αυτές δεν είναι τόσο απλές όσο πίστευαν οι επιστήμονες μέχρι σήμερα. Παρατηρήθηκαν περιστατικά μοιχείας, ακόμη και “χωρισμοί”, κάτι το οποίο φέρνει τους γίββωνες πιο κοντά στο ανθρώπινο είδος.

 

Οι κύκνοι, επίσης, σχηματίζουν μονογαμικούς δεσμούς που διαρκούν για πολλά χρόνια, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να διαρκέσουν και μια ολόκληρη ζωή.

 

Η εικόνα των δύο ερωτευμένων κύκνων δεν είναι όμως τόσο ρομαντική, όσο φαίνεται. Λαμβάνοντας υπόψη το χρόνο που απαιτείται για να μεταναστεύσουν, να καταλάβουν τα εδάφη και να μεγαλώσουν τους απογόνους τους, ξοδεύουν περισσότερο χρόνο για να προσελκύσουν έναν σύντροφο και έτσι ελαχιστοποιείται η αναπαραγωγική περίοδος.

 

Στα μονογαμικά είδη άγριας ζωής επίσης συμπεριλαμβάνονται: μαύρος γύπας, γαλλικό αγγελόψαρο, λύκος, αλμπατρός, τρυγόνι, φαλακρός αετός, αλλά και τερμίτες, αγροδίαιτοι αρουραίοι και σκουλήκια του είδους Schistosoma mansoni.

 

Για περισσότερες λεπτομέρειες περί μονογαμικών ζώων, δείτε το βίντεο:

ΠΗΓΗ

Η θλίψη και ο θρήνος προκαλεί σε πρόωρο θάνατο!

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο δείγμα Βρετανών και διαπιστώθηκε ότι η θλίψη και ο θρήνος συμβάλλει στην πρόωρη θνησιμότητα.

Επιστήμονες στη Βρετανία και συγκεκριμένα από το Πανεπιστήμιο Λονδίνου St George’s διαπίστωσαν ότι η θλίψη που αισθάνεται κανείς όταν χάνει τον σύντροφό του ή κάποιον άλλον δικό του άνθρωπο μπορεί να του προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας, αφού διπλασιάζει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού.

 

Σύμφωνα με την επιστημονική έκθεση, αυτό είναι αποτέλεσμα του στρες που βιώνει κανείς σε τέτοιες περιπτώσεις, ενώ ο κίνδυνος είναι πολύ μεγαλύτερος κατά τον πρώτο μήνα του πένθους, όταν συμπτώματα όπως η έλλειψη ύπνου και όρεξης είναι συνήθη και καθημερινά. 

 

Ωστόσο, τα συμπτώματα αυτά καταστέλλουν το ανοσοποιητικό, φέρνοντας στην επιφάνεια προβλήματα που υπάρχουν αλλά δεν έχουν εκδηλωθεί ή προκαλώντας άλλα, όπως είναι το εγκεφαλικό.

 

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 30.000 Βρετανών και οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος μειώνεται μετά τον πρώτο μήνα. Ωστόσο, τονίζουν ότι το «σύνδρομο της ραγισμένης καρδιάς» είναι πολύ πιο σοβαρό από ό,τι πίστευαν μέχρι σήμερα. 

 

Μάλιστα, σύμφωνα με την επιστημονική έκθεση, πολλά από τα άτομα που βιώνουν αυτήν την κατάσταση ξεχνούν να πάρουν τα φάρμακά τους ενώ ακόμη και αν το θυμούνται, η θεραπεία που ακολουθούν τούς είναι αδιάφορη.

 

Παλαιότερες μελέτες για το ίδιο θέμα έχουν καταλήξει σε παρόμοια συμπεράσματα, καθώς έδειξαν ότι η θλίψη και το πένθος οδηγούν σε αρκετά προβλήματα, όπως μεταβολές στην πίεση, στα επίπεδα τω ορμονών, στον κίνδυνο θρόμβωσης και στον έλεγχο του καρδιακού ρυθμού.

 

Τα παραπάνω ενισχύουν τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού, όπως άλλωστε και η ξαφνική διακοπή των φαρμάκων, ακόμη και αν είναι σύντομη.

 

ΠΗΓΗ

Τι κάνουν οι γυναίκες για να ανάψουν πάλι την «σπίθα» στη σχέση! | ΣΧΕΣΕΙΣ

Τι κάνουν οι γυναίκες για να ανάψουν πάλι την «σπίθα» στη σχέση! | ΣΧΕΣΕΙΣ

Τι κάνουν οι γυναίκες για να αναζωπυρώσουν την ερωτική επιθυμία στη σχέση τους;

Η διαφορά στα επίπεδα της σεξουαλικής επιθυμίας ανάμεσα στο ζευγάρι είναι ένα πρόβλημα που συνήθως αναφέρεται από εκείνους που βρίσκονται σε μακροχρόνιες ερωτικές σχέσεις. Είναι αρκετά συχνό φαινόμενο να θέλει ο ένας περισσότερο σεξ από τον άλλον και αυτή η δυσαρμονία αποτελεί αιτία δυσφορίας.

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε μελέτη (Herbenick, 2014) που σκοπό είχε να αξιολογήσει τις στρατηγικές που χρησιμοποιούν οι γυναίκες για να επηρεάσουν τη σεξουαλική τους επιθυμία, καθώς και τη γνώμη τους για την αποτελεσματικότητα των στρατηγικών αυτών.

Εκατόν εβδομήντα εννέα γυναίκες οι οποίες ήταν σε μόνιμη, ετεροφυλόφιλη σχέση επί περισσότερα από 5 χρόνια συμμετείχαν στην ανώνυμη διαδικτυακή έρευνα.

Οι πιο κοινές στρατηγικές που είπαν πως χρησιμοποιούν για να φέρουν την επιθυμία πάλι στο προσκήνιο ήταν: να αυξήσουν την επικοινωνία, να προσπαθούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των συντρόφων τους, να εμπλέκονται σε σεξουαλική επαφή ακόμη και χωρίς επιθυμία και να κάνουν υπομονή αφήνοντας τον χρόνο να λύσει το πρόβλημα.

Επιπλέον, ανέφεραν και συγκεκριμένες τεχνικές που είχαν χρησιμοποιήσει: τον προγραμματισμό του σεξ, τα σέξι εσώρουχα και μια νύχτα σαν ερωτικό ραντεβού. Ωστόσο, μεγάλος αριθμός των γυναικών ανέφερε ότι το πρόβλημα δεν έχει επιλυθεί και ότι ήταν δυσαρεστημένες από τις στρατηγικές που εφάρμοσαν.

Τελικά τι μπορούν να κάνουν τα ζευγάρια όταν υπάρχει δυσαρμονία στη σεξουαλική επιθυμία;

Ενώ έχουν γίνει μελέτες για το θέμα αυτό, απέχουμε πολύ από το να είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τη καλύτερη «συνταγή». Το κάθε ζευγάρι έχει τις δικές του διαφορές, αλλά σίγουρα όταν αυτές αφορούν στη σεξουαλική ζωή, η διαχείρισή τους είναι συνήθως δύσκολη.

Η υπομονή, η κατανόηση και ο σεβασμός είναι απαραίτητα για να μπορέσει το ζευγάρι να διαχειριστεί τις σεξουαλικές διαφορές. Από εκεί και πέρα, η αύξηση της συναισθηματικής ή και σωματικής εγγύτητας, χωρίς απαραίτητα να ακολουθεί σεξουαλική επαφή, συχνά ανακουφίζει τη δυσφορία.

Η Εύη Κυράνα (www.kyrana.gr) είναι ψυχολόγος υγείας - σεξολόγος, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, υπεύθυνη του Κέντρου Σεξουαλικής και Αναπαραγωγικής Υγείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης!

Το διαβάσαμε εδώ

Μάθε να ξεχωρίζεις τον υπερβολικό και τον ψεύτη από το μυθομανή!

 Μάθε να ξεχωρίζεις τον υπερβολικό και τον ψεύτη από το μυθομανή!

Ίσως και στο δικό σας κύκλο να υπάρχει αυτός που, μόλις ανοίξει το στόμα του, ξέρετε ότι θα πει ψέματα και ακόμα και όταν σας λέει «καλημέρα» κοιτάτε αν έχει βγει ο ήλιος.

Μπορεί τα μικρά ψέματα, π.χ. για την ηλικία μας ή για το πόσο πολύ πηγαίνει σε μια φίλη μας το καινούργιο της κούρεμα, να είναι μέρος της ζωής και σε ένα βαθμό αναμενόμενα, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο και αποκτά παθολογική διάσταση. 

 

Στο παραμύθι ο Πινόκιο σταμάτησε να λέει ψέματα μεγαλώνοντας. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, τα συνεχίζουμε και μάλιστα με περισσότερο πάθος και μεγαλύτερη συχνότητα. Άραγε, τι κρύβει η μυθοπλασία;

 

Γιατί λέμε ψέματα στην καθημερινότητά μας; 

Το ψέμα και η υπερβολή είναι κομμάτι της καθημερινότητας. Όλοι κάποια στιγμή λέμε μικρά ή μεγάλα ψέματα, για να δικαιολογηθούμε, να προστατέψουμε εμάς και τους γύρω μας από μια αλήθεια που πληγώνει, να κερδίσουμε κάτι ή να πληγώσουμε κάποιον. Χρησιμοποιούμε το ψέμα από φόβο, ανασφάλεια, όταν θέλουμε να δείξουμε κάτι διαφορετικό από αυτό που είμαστε. 

 

Πότε το ψέμα γίνεται παθολογικό; 

Είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε τον υπερβολικό και τον ψεύτη από το μυθομανή. Η βασική διαφορά ανάμεσα στους δύο είναι ότι ο δεύτερος συχνά χάνει την αίσθηση της πραγματικότητας και ενώ ξεκινά τη φανταστική του ιστόρηση έχοντας πλήρη συναίσθηση της πράξης του, αργότερα μπορεί και ο ίδιος να πιστέψει το μύθο που έπλασε. Το ψέμα τού έχει γίνει δεύτερη φύση, το χρησιμοποιεί συστηματικά, ακόμα και χωρίς εμφανές συμφέρον. Δεν λέει ψέματα μόνο για να κερδίσει κάτι, αλλά και για να αισθανθεί ότι ξεγελά. Η μυθομανία είναι μια διαταραχή της προσωπικότητας που χρειάζεται βοήθεια, αφού ο μυθομανής ζει μια ψεύτικη ζωή. Σπανίως, μπορεί να είναι και σύμπτωμα σοβαρότερης ψυχοπαθολογίας, όπως η μανία. 

 

Το προφίλ του μυθομανούς

Βασικό χαρακτηριστικό του μυθομανούς είναι η έλλειψη αναστολών, η απουσία ισχυρών ηθικών κωδικών και αξιών. Συνήθως πρόκειται για άτομα μοναχικά, που μέσα στον παραμυθένιο κόσμο τους αισθάνονται πιο άνετα. Ωστόσο, δεν αποκλείονται και περιπτώσεις πολύ κοινωνικών ατόμων, που χρησιμοποιούν το ψέμα για να αυξήσουν την προβολή τους. 

 

Πού μπορεί να οφείλεται η μυθομανία; 

Σημαντικό ρόλο παίζει η αντίδραση των άλλων στο πρώτο μας ψέμα. Αν γίνει πιστευτό και επιβραβευτούμε, είναι πιθανό να το επαναλάβουμε και να εντάξουμε αυτή την πρακτική στην καθημερινή μας ζωή. Φυσικά, ιδιαίτερα σημαντικά είναι και τα παιδικά μας χρόνια. Μπορεί, για παράδειγμα, όταν ήμασταν παιδιά, να λέγαμε ψέματα για να εντυπωσιάσουμε τους γονείς μας ή, αν αυτοί ήταν απόντες, να χρειαζόταν να τους πλάθουμε στη φαντασία μας και έτσι να συνηθίσαμε να ζούμε σε μια δική μας πραγματικότητα. Μπορεί, ακόμα, το περιβάλλον μας να ήταν πολύ απαιτητικό, γεγονός που μας οδήγησε στο να δείχνουμε με ψέματα αυτό που οι άλλοι περίμεναν από εμάς. Τα ψέματα, επομένως, μπορεί να αποτελούν την προσπάθεια να «κερδίσουμε» τους γύρω μας ή έναν τρόπο να τους εξουσιάσουμε. Στοχεύουν στο να μας κάνουν το επίκεντρο της προσοχής, είναι η προσπάθειά μας να μας αγαπήσουν. 

 

Τι προβλήματα δημιουργεί; 

Μπορεί σκοπός του μυθομανούς να είναι η ανάπτυξη σχέσης συμπάθειας και το να γίνει ελκυστικός, τελικά όμως τα ψέματά του καταλήγουν να ενισχύουν τη μοναξιά του, την ανασφάλεια και συνήθως τον οδηγούν σε καινούργια ψέματα. Δυστυχώς, η μυθομανία είναι μια πάθηση που συχνά αργεί να γίνει αντιληπτή από το περιβάλλον του μυθοπλάστη, ιδιαίτερα αν ο ασθενής είναι καλός σε αυτό. Ωστόσο, επειδή πρόκειται για μια δεύτερη πραγματικότητα, αργά ή γρήγορα προκαλεί προβλήματα στην επικοινωνία. Έτσι, μπορεί αρχικά ο μυθομανής να δημιουργεί προβλήματα στους άλλους -κυρίως σε όσους δεν ξέρουν τι συμβαίνει, ώστε να προστατευτούν-, αλλά στη συνέχεια, όταν πια το περιβάλλον του καταλάβει τι συμβαίνει, δημιουργούνται προβλήματα και στον ίδιο, γι’ αυτό και πολλοί μυθομανείς αλλάζουν περιβάλλον όταν αποκαλύπτονται. 

 

Πώς πρέπει να συμπεριφερθούμε σε ένα μυθομανή; 

Όσοι γνωρίζουμε έναν τέτοιον άνθρωπο, συχνά αναρωτιόμαστε πώς να τον αντιμετωπίσουμε. Αν τον συμπαθούμε, απλά δεχόμαστε το πρόβλημα και συνεχίζουμε· αν πάλι δεν έχουμε και τις καλύτερες σχέσεις, σκεφτόμαστε μήπως θα έπρεπε να του πετάξουμε κατάμουτρα την αλήθεια, ότι ξέρουμε πως λέει ψέματα. Εδώ δεν υπάρχει σωστή απάντηση. Για ορισμένους, η ειλικρινής στάση μπορεί να τους «ξυπνήσει» και να τους κάνει να προσπαθήσουν να σταματήσουν τα ψέματα, ενώ κάποιους άλλους να τους αποσταθεροποιήσει περισσότερο. 

 

Αντιμετωπίζεται το πρόβλημα; 

Δυστυχώς, για το ψέμα αυτό καθαυτό δεν υπάρχει φάρμακο. Η αντιμετώπιση της πάθησης αυτής χρειάζεται υπομονή και στήριξη. Αρχικά ο μυθομανής πρέπει να παραδεχτεί στον εαυτό του και έπειτα σε κάποιον που εμπιστεύεται ότι έχει πρόβλημα, καθώς και να αποδεχτεί τον εαυτό του, αφού η μυθομανία συχνά είναι ένδειξη απόρριψης του εαυτού. Εξίσου αναγκαίο είναι να προσπαθήσει να καταλάβει, με τη βοήθεια ενός ειδικού, από πού προέρχεται αυτή η «ανάγκη», όπως για παράδειγμα αν λέγονταν ψέματα στην οικογένεια, ενώ μπορεί να χρειαστεί ψυχολογική-ψυχοθεραπευτική υποστήριξη, καθώς ενδέχεται πίσω από τη μυθομανία να υποβόσκει κάποια άλλη ψυχοπαθολογία. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, το μόνο που μπορεί να αλλάξει τη συνήθεια ενός ανθρώπου να χρησιμοποιεί το ψέμα είναι η τραυματική αποτυχία της στρατηγικής του, δηλαδή το «ξεσκέπασμα» των ψεμάτων του. 

 

Ποια «σημάδια» πρέπει να μας ανησυχήσουν; 

• Όταν τα οικεία πρόσωπα δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται το μέγεθος του προβλήματος και αρχίζουν να πιστεύουν και οι ίδιοι τους μύθους που διαδίδει ο πάσχων. 


•  Όταν το ψέμα δεν είναι μεμονωμένο, αλλά επαναλαμβάνεται. 


• Όταν ο πάσχων υπερασπίζεται το ένα ψέμα με κάποιο άλλο, που μπορεί να είναι μεγαλύτερο. 


• Όταν τα ψέματα λέγονται χωρίς εμφανές κίνητρο, αλλά περισσότερο για ψυχολογικούς λόγους ή από συνήθεια. 

 

Ψέματα παιδιών - μυστικά ενηλίκων 

Τα παιδιά είναι φυσιολογικό να λένε ψέματα, τα οποία έχουν πολλές σημασίες. Μπορεί να πηγάζουν από το ότι δεν διακρίνουν το πραγματικό από το φανταστικό, από την ανάγκη τους να εξασφαλίσουν την αγάπη των άλλων ή να προστατέψουν τα μυστικά τους από τους μεγάλους. Μπορεί, ωστόσο, η μυθομανία να είναι φυσική όσο είμαστε μικροί, γίνεται όμως προβληματική όταν μας συνοδεύει στην ενήλικη ζωή. 

 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΝ κ. ΠΑΥΛΟ ΣΑΚΚΑ, νευρολόγο-ψυχίατρο, αναπληρωτή καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών.

 

ΠΗΓΗ